Non sei se saben

Non sei se saben,
mais hai un lugar no que a vertente máis próxima da tristeza
é ineficaz contra a autosuficiencia.
Non sei se alí
a dúbida irrita ao día
ou se o insomnio merma paciencias
desplegando, polos brazos,
o desexo,
e cando a gravidade actúa
atrápao, cos puños en firme.
Non sei se alí os rostros son animados
nin se a xente se masturba moito.
Igual choran pola boca e berran polos ollos,
tocándose con silencios impropios.
Tal vez as carreiras sexan ilegais
ou traballen para vivir
e vivan para saciarse a sí mesmos.

Non sei se alí existimos,
e inda que o soubera,
non saberíamos falar.