Remite escenográfico,
rumiante escéptico,
sonora escea dun chaleco de bombeiro no condado
e arde
arde todo o seu ilusorio mundo.
Cabreado,
renega da paixón do cutre asubío obreiro,
pinta pegadas
de esencialidades invisibles,
minte ao amor
e sacude o pelo mollado.
Agardou tanto para vivir...
A brisa,
destapa a súa cegueira.
O norte,
proporciónalle espasmos.
A suavidade,
treme.
E el,
morre de sede por vivir.
