Suspendín un motivo sedoso
e folleino.
Aclarei a sombra do demo
e comeume.
Tolerei o cadrado violento e modesto
e borreino.
Atornillei o fracaso da tumba
polo exceso.
Subín
Baixei
Corrín
Tropecei
Reconcomeume a súa presencia,
pero el
só me sorríu.
Vou debuxar bolboretas bonitas no corazón sufrido de cada violencia que nunca debeu ser 🫀
https://www.instagram.com/tamilalilas/
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)
Publicación destacada
Recuerdo que hace mucho tiempo un hombre me dijo que estaba perturbada y que la belleza no iba a salvarme. Recuerdo a otro hombre que me di...
-
El pantano que desdibujaba las ideas entre el sueño y la muerte se convirtió en una llanura de ideas solitarias. Había demonios y mazmorras ...
-
Por fin llegó el poema. Se lo dedico a todas las mamás. RENACER Hace tiempo que no sabía lo que era mirarse al espejo y no reconocerse, ni l...