Tensión productiva
anhelo entre o espanto
suspense
e a túa misión ao suplicar
se suplicase,
sentiría desexo ilimitado en tensión,
e por que productiva?
se predicase,
o solsticio sería orgásmico
e o arco iris semanal.
Só leo barbaridades,
e o espanto semella non morrer
dende que decidín ser antisistema.
Pero mírote,
para nunca esquecelo.
Vou debuxar bolboretas bonitas no corazón sufrido de cada violencia que nunca debeu ser 🫀
https://www.instagram.com/tamilalilas/
martes, 9 de febrero de 2016
Capricho
E se nun momento
estivese a droga co templo
o retroversivo da situación
volvería turbio
o mesmo instante
no que o intrínseco do peito
só buscaba a atención
do tan puro,
que só era medo.
Que só eras ti.
Sendo creaba,
coma na Habana.
E non foi mero,
só foi capricho.
O que ti es agora,
o que eu fun mentres ti xa non o eras.
E sendo capricho,
bebo xenebra.
estivese a droga co templo
o retroversivo da situación
volvería turbio
o mesmo instante
no que o intrínseco do peito
só buscaba a atención
do tan puro,
que só era medo.
Que só eras ti.
Sendo creaba,
coma na Habana.
E non foi mero,
só foi capricho.
O que ti es agora,
o que eu fun mentres ti xa non o eras.
E sendo capricho,
bebo xenebra.
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)
Publicación destacada
Recuerdo que hace mucho tiempo un hombre me dijo que estaba perturbada y que la belleza no iba a salvarme. Recuerdo a otro hombre que me di...
-
El pantano que desdibujaba las ideas entre el sueño y la muerte se convirtió en una llanura de ideas solitarias. Había demonios y mazmorras ...
-
Por fin llegó el poema. Se lo dedico a todas las mamás. RENACER Hace tiempo que no sabía lo que era mirarse al espejo y no reconocerse, ni l...