Aspiramos cogumelos cheos de bacterias pobres

templamos o xantar do rei, para que non ardesen xuntas

permitimos berces de cristal para os copos de neve

e manchamos todo o ventre do veleno das meigas

Antepúxosenos o demo varias veces na camiñada

mais non falaba

nin escoitaba como nos tremían os dentes

El ou ela,

non tiña dentes.

Nós,

corrimos cara adiante

todo recto,

dereita,

recto

e baixada cara ao porto.

Ninguén nos perseguía

Xa non había ninguén detrás.

Igual,

inventamos demos,

para xustificar o mero feito de que correr cara adiante

está ben.