Cando escribo

Cando escribo,
como mero temperamento a non saber contestarlles aos colectivos que me preguntan cal é o problema,
reitero tanto o contido sonhador,
que inconscientemente me reprimo ante un sistema que non deixa pensar sen ningún tipo de condicionamento estúpido.
Cando escribo é porque a comunicación verbal en ocasións me satura,
é porque hai mil ideas que se me van do xusto e do inxusto do cerebelo.
Cando escribo é porque tenho demasiado que dicir e explicar sen comprendelo.
Escribir a herba, escribir a flor,
Escribir o frío que pousa no borrascoso do corazón.
Escribir a dúbida, escribir o rancor,
Escribir a coraxe de calquera mal menor.
Sen embargo,
cando tremo,
é só porque tenho frío.

Defendo a paixón como modo de vida.
E non,
darling bolboreta,
inda que semelle,
non é algo descabellado.