O mellor psicotrópico que vivín,
tambaleaba frente a auga da mellor praia primeriza
drogas de hippie felíz
e baratos infartos de sorrisos forzados.
Xa vin ao meu corazón,
e sigue ben,
segue a latir.
O mellor cheiro que papei
nunca fuches ti.
Que alivio hoxe,
que bocanada de aire libre.
Vou debuxar bolboretas bonitas no corazón sufrido de cada violencia que nunca debeu ser 🫀
https://www.instagram.com/tamilalilas/
jueves, 28 de julio de 2016
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Publicación destacada
Recuerdo que hace mucho tiempo un hombre me dijo que estaba perturbada y que la belleza no iba a salvarme. Recuerdo a otro hombre que me di...
-
El pantano que desdibujaba las ideas entre el sueño y la muerte se convirtió en una llanura de ideas solitarias. Había demonios y mazmorras ...
-
Por fin llegó el poema. Se lo dedico a todas las mamás. RENACER Hace tiempo que no sabía lo que era mirarse al espejo y no reconocerse, ni l...
No hay comentarios:
Publicar un comentario