A calada emocional

A calada foi rompendo

E eu quería rompela

que se fose tan rápido como os nosos dereitos

e souben guiala

aspireille enerxía, forza e tempo

fun un cúmulo de noxentas maniobras egoístas

que a levaron ao meu ámbito

cuase depresivo e constante

só cunha mera inhalación de estructuras similares

e entre esa calada de vida

fóiseme un pouco de desapego social

e xa é moito o inspirado.

Fúmovos como vos me fumades.

Personificacións abnegadas a valores.

Lindezas cruentas de nocivas charlas sin sentido.

Atrapeime co fume da vida que foi instantánea nese momento

Neste momento, tamén instante

Escribilo faino máis dinámico

Fálovos da dinámica do afecto

As emocións construídas socialmente
e cheas de descontento.

Esas que son fume.