El arde enfeitizando insectos

Detrás da marioneta que lle regalei ao meu irmán no seu segundo aniversario,

A parte de parede como a herba,

Teño un chaleco de rebelión contra o “non ao aborto”

Tenho tamén lembranzas

Ata teño despertares detrás dunha ventá onde el enfeitizaba insectos,

Onde movía o relieve con follas secas,

alzando un pezón mentres o outro durmía por causa das sombras e do viño.

El mirábame só cando se derrumbaba,

E derrumbáme tamén.

Sufría,

mais adoraba o seu lamento afeminado e disperso.

Vestía de alcol e sexo,

 Mentres el
bicaba o sol cos seus ollos pechados,

onde a bruma fugaz e eterna do seu sexo se exhibíu noutras mulleres.

El arde enfeitizando insectos,

Mentres eu, sigo prendendo a chama con máscaras.

Sei que mirándoo, realmente sempre estiven soa,

e sinto na boca o regusto da súa carne queimada.