Obsesiónense coa vida

Mátame o capricho de ver ao sol nacer,

de velo medrar en sentido rítmico á clase popular,

de velo tremer cando se vai,

cando se esquece de alumear a tantos que non merecen luz,

nin artificial nin solar.

Esteroides de egos políticos que non son máis que iso,

Egos con tan pouco que ofrecer, que compiten polo que non teñen.

Rítmicos pasos alados por dunas que só tenhen auga,

Dunas tan trapalleiras, coma eles,

Os que mandan,

Os que teñen tanto medo de vivir,

Que pescudan saídas cheas de excesos que non tenhen por que ser nicotina nin cebada.

A eles, aos obsesivos.

Esto vai polos excesos.

Polo abusivo,

Polo descontrol cara a un sentimento que non deixa de ser lexítimo.

Esto vai pola radicalización de calquera cousa.

Esto vai pola obsesión,

Polos obsesionados.

Obsesionados coa pena,

Obsesionados coa dúbida,

Obsesionados coa dor,

Obsesionados coa política,

Obsesionados co traballo,

Obsesionados co dinheiro

Obsesionados coa súa parella,

Obsesionados por un ideal máis ou menos utópico,

Obsesionados pola beleza,

Obsesionados pola morte,

A todos eles,

tolos sen coherente sentido común dominante,

A todos eles lles digo,

como humilde conselleira sen título,

Obsesiónense coa vida.