XVIII

Coqueta ilusión desprendida da nena que outrora fun

mundos opostos nas veas dun adicto á adicción da túa boca.

Xestos de sereas que atrapan cos seus cantos felices a tristura de marinheiros que foxen de realidades doorosas;

Mundos extrapolables a realidades diferentes de persoas que non saben;

Bailes de mulleres, de bonitas mulleres que coa súa danza amedrentan aos demos dos corazóns rotos por huranhos;

Cinceiros cheos de bágoas cor prata causadas por mortes prematuras de espíritos aínda incompletos;

Xirafas que non alcanzan os ceos máis claros;

Dores sen causa, dores felizmente casadas con mentiras sinistras e malhumoradas.

De cousas tan simples como saltar.

O ruído dun beixo rozando a pel do máis estranho amor do Edén,

os teus dedos dos pés cando se encollen por medo a deixar de querer aos teus amores esquecidos por lugares incognitos,

 onde nin ti mesma saberías revolver.

De cousas tan simples como observar

naceu a túa docura na minha pupila dereita.

Revelemos os nosos segredos á humanidade, corramos xunto dos animais para que eles poidan guiar as nosas almas.

Vaiamos en busca da felicidade que todos buscan en sinais de autobuses dirección eternidade."